شب خرداد

 به آرامی یک مرثیه

 از روی سر ثانیه ها میگذرد

ونسیمی خنک

از حاشیه ی سبز پتو

خواب مرا میروبد.

بوی هجرت می آید:

بالش من پر آواز پر چلچله هاست

صبح خواهد شد

و به این کاسه آب

آسمان هجرت خواهد کرد

زنده یاد سهراب سپهری

دوست نداشتم وارد این مسائل بشم.همیشه از سیاست فرار میکردم و هرچیزی که مربوط به سیاست میشه! اما امروز بعد از زیارت امام رضا(ع) ؛توی خیابون؛ صحنه ای رو دیدم که...

آرزو کردم _ از ته دل _  فقط یه روز ...یه ساعت حتی...این مسئولین سرخوش و شکمباره،بچه هاشونو توی وضعیت بچه ای ببینن که من امروز توی خیابون دیدم! تا بدونم  بازم از گلوشون پایین میره!!!

به خاطر بیان صریح فریدون (توللی)، مجبور شدم یه سری از ابیات موثر این شعر رو حذف کنم.اگه جنبه ی خوندنشو دارید،میتونید توی ادامه ی مطلب، کاملشو بخونید!

ترسم ز فرط شعبده چندان خرت کنند

تا داستان عشق وطن باورت کنند

من،رفتم از چنین ره و دیدم سزای خویش

بس کن تو! ورنه خاک وطن بر سرت کنند

گیرم ز دستِ چون تو نخیزد خیانتی

خدمت مکن که رنجه به صد کیفرت کنند

بر زنده باد گفتن این خلق خوش گریز

دل برمنه،که یک تنه در سنگرت کنند

پتک اوفتاده در کف ضحاک و،این گروه

خواهان ،که باز کاوه آهنگرت کنند!

ایران،همیشه دوزخ ِ ارباب غیرت است

آتش منه به سینه،که خاکسترت کنند

چون،گوژ گشت آینه،تصویر برخطاست

"تاریخ" نیست،اینکه مدام از بَرَت کنند

زنجیر عدل خسرو و آن خَر؛ که شکوه کرد

آورده اند تا به حقیقت خرت کنند

زان پادشه،به خون کسان تشنه تر نبود

لیک این به کس مگو،که ز خس کمترت کنند

نخوت فروش تخت جم ای بی هنر! مباش

تا خود علاج ِ فقر ِ جنون پرورت کنند

فخرت بود به کورش و دستت چو اردشیر

دایم دراز،تا کمکی دیگرت کنند

در آن وطن که قدرت بیگانه حاکم ست

رو خار ره مشو،که چو گل پرپرت کنند

عیار باش و دزد و زمین خوار و زن بمزد

تا برتر از سپهبد و سرلشکرت کنند

تلقین ِ قول ِ سعدی ِ فرزانه حیلتی ست

تا جاودانه بسته ی آن ششدرت کنند

نابرده رنج گنج میسر شود عزیز

رو دیده باز کن که چه در کشورت کنند

بازار غارت ست،تو نیز ای پسر مخُسب

گویی بزن؛که فارغ ازین چنبرت کنند

ور زانکه غرور تو بر فضل و دانش ست

حاشا که اعتنا به چنین گوهرت کنند

من آزموده ام ره تقوی ،به رنج عمر

زین راه کج مرو،که سیه اخترت کنند

رو قهرمان وزنه شو ار کامت آرزوست

تا خار چشم مردم دانشورت کنند!

القصه؛ ای رفیق سیه بخت ساده لوح

راهی بزن که سجده به سیم و زرت کنند

You told me that I'm absent-minded !!!

I stared at your face and  deliberated to this that

your ideas how much are far & away from mine !

I'm sorry !!!

بازم بیمارستان...بوی الکل...و این سِرُم لعنتی! لبخند زورکی پرستار کشیک، اعصابمو به هم میریزه:"بهتری ...جون!؟" ؛چشامو میبیندم ؛ سوزش جابجایی سوزن زیر پوستم کلافه م میکنه:"به من دست نزن،درد میکنه؛نمیفهمی؟!"... خیلی سعی میکنه جلوی بابا چیزی بهم نگه.با چهره ای که فقط من میتونم نفرتشو حس کنم نگام میکنه:"جریان سرم روون نیست.باید درستش کنم عزیزم!" .میره بیرون؛ خیالم راحته که تا وقتی بخوام برم خونه دیگه ریختشو نمیبینم! تنم داغه...داغ داغ ؛ ولی گرمای دست بابا اذیتم نمیکنه؛حرکت دستش روی شونه م که میرسه ،گرمای لباشو روی گردنم حس میکنم.صدای نفسای مامان میاد؛نمیخوام چشامو باز کنم و ببینمش...میدونم؛بازم همون چشای پف کرده با نگاهی پر از حسرت اینکه ... .

*

یه ماه پیش وقتی روی همین تخت خواب بودم صداشو شنیدم که انگار برای چندمین بار بابا رو سرزنش میکرد:"من ضعیف بودم رضا! داشتن یه دختر می ارزید به این همه مکافات...آخخخخخ که چقدر اصرار میکردی...ببین حالا!" ..."بسسسسسسسس کن فیروزه! دختر من هیچیش نیست" کاش واقعا خواب بودم و صداشونو نمیشنیدم.کلمه به کلمشو با همون تن و آهنگ توی ذهنم دارم...نمیره بیرون!

*

-         "آلودگی هوای بیرونو مطلقا نباید استنشاق کنه.موندن زیر آفتاب و توی گرما به هیچ وجه.خنده و گریه ی شدید هم همینطور"

-         "بله متوجهم دکتر!"

-         اِ ! متوجهی؟! توی این یه ماه گذشته چندمین باره که میاریش اینجا؟!!!

بابا چیزی نمیگه ولی من دوست دارم هرچی چرند یاد دارم بهش بگم!

*

توی ماشین چشام خسته تر از اونیه که امتداد خیابونو دنبال کنم تا طلاییای گنبدشو ببینم...سعی میکنم ذهنی حرم و ضریحشو تصور کنم ولی...خیلی خسته م.

*

"دستتو بده من، آروم پیاده شو!"

صدای جیغ و داد فرنوش از توی حیاطشون میاد:"بتراش ای سنگ تراش...کله ی خیاطو ب...".با80 تا فنوباربیتالی که دو هفته پیش خورد فقط تونست عقلشو پَر بده،روح خسته و آزرده ش هنوز تو دنیا گیر بود!خیلی دوسش داشتم.کاش اجازه میدادن بهم تا راحتش کنم.این تنها کاریه که میتونم واسش انجام بدم!

 بابا دو تا دستاشو میذاره روی گوشام و پا به پام میاد خونه.هنوز داغ داغم... گرمای دست مامان اذیتم میکنه:"مامان دستمو ول کن!"

*                               

برنامه ی شهر چناران به هم خورد.قرار بود واسه رصد صورت فلکی عقرب و یکی از قمرهای مشتری با بچه های انجمن بریم برج رادکان چناران.

- دلشوره ی بدی توی دلم افتاده...میترسم!

- از چی میترسی!!! من که پیشتم.دستتو بده به من.

- دستمو؟!!! ولی من که دست ندارم!

...قاه قاه میخندی ونگاه میکنی طرف من...لبخند روی لبات می ماسه...سکوت میکنی...می ری عقب و فریاد میزنی...

- چت شد؟! چرا داد میزنی؟حالت خوبه؟!!! کجا میری؟!!! بذار منم بیام... اَه!پاهامم که نیستن... ببین ! من میترسم.تو رو خدا نرو.قلبم از وحشت داره......قلبم؟!!!...قلبم!!! ولی من که ... ... ...                                          

تعداد عکسا زیاد بود و مجبور شدم حالت انیمیشن بذارمش تا کمتر جا بگیره.

حجمش یه کم زیاده،صبرکنید تا کاملا لود شه