تبليغاتX
تکه ای از سرنوشت

تکه ای از سرنوشت

مرا همین جا رها کنید...
 
 
...
و با تمام افق های باز ، نسبت داشت...

...
 
الهی خیر نبینه مرد صیاد ...

نوشته شده توسط ... |  در 87/05/28 | 

معلم چو آمد به ناگه کلاس                چو شهر فروخفته خاموش شد

سخنهای ناگفته در مغزها                 به لب نارسیده فراموش شد

معلم ز کار مداوم مدام                      غضبناک و فرسوده و خسته بود

جوان بود و در عنفوان شباب            جوانی از او رخت بربسته بود

سکوت کلاس غم انگیز را                صدای درشت معلم شکست

ز جا "احمدک" جست و بند دلش        بدین بیخبر بانگ،ناگه گسست

:"بیا احمدک!درس دیروز را            بخوان تا ببینم که سعدی چه گفت"

ولی احمدک درس ناخوانده بود          بجز آنچه دیروز آنجا شنفت

عرق چون شتابان سرشک یتیم         خطوط خجالت به رویش نگاشت

لباس پر از وصله و ژنده اش           به روی تن لاغرش لرزه داشت

زبانش به لکنت بیفتاد و گفت           :"بنی آدم اعضای یکدیگرند"

وجودش به یکباره فریاد زد            :"که در آفرینش ز یک گوهرند"

زبان دلش گفت بی اختیار              :"چو عضوی به درد آورد روزگار

                         دگر عضوها را نماند قرار

تو کز...

       ...کز...

          تو کز..." وای یادش نبود      جهان پیش چشمش سیه پوش شد

نگاهی به سنگینی از روی شرم         به پایین بیفکند و خاموش شد

صدای محبت!!! ز هر سو بلند            بگردید و نارفته در گوش شد

ز اعماق مغزش به جز درد و رنج        نمی کرد پیدا کلامی دگر

در آن عمر کوتاه از خاطرش             نمیگشت پیدا پیامی دگر

ز چشم معلم شراری جهید                نماینده ی آتش خشم او

درونش پر از نفرت و کینه شد          غضب میدرخشید در چشم او

:"چرا احمد کودن بیشعور..."           (معلم بگفتا به لحنی گران)

:"نخواندی چنین درس آسان بگو!       مگر چیست فرق تو با دیگران؟"

عرق ،احمدک از جبین پاک کرد        خدایا چه میگوید آموزگار!

نمیداند آیا که در این میان                  بود فرق مابین دار و ندار؟!

چه گوید؟ بگوید حقایق بلند؟              به شهری که از چشم خود بیم داشت

بگوید چه فرق ست مابین او             و آنکس که بیحد زر و سیم داشت

ولی احمد بیکس بینوا                      چنین زیر لب گفت با قلب چاک

:"که آن ها به دامان مادر خوشند        و من بی وجودش نهم سر به خاک

به آنها جز از روی مهر و خوشی       نگفته کسی تا کنون یک سخن

ندارند کاری بجز خورد و خواب        به مال پدر تکیه دارند و من،

که از بیم بی چیزی و ترس مرگ       کشیدم از آن درس بگذشته دست

کنم با پدر پینه دوزی و کار              ببین! دستهای پر از پینه ام شاهد ست..."

 سخنهای او را معلم گسست           ولی او سخنهای بسیار داشت

دلی از ستمکاری ظالمان                 نژند و ستمدیده و زار داشت

معلم بکوبید پا بر زمین                (که این پیک قلب  پر از کینه است)

:"به من چه که مادر ز کف داده ای     به من چه که دستت پر از پینه است؟

رود یک نفر پیش ناظم که او             به همراه خود یک فلک آورد

نماید پر از پینه پاهای او                   ز چوبی که بهر کتک آورد"

 دل احمد آزرده و ریش گشت             چو او این سخن از معلم شنفت

ز چشمان او کورسویی جهید              به یاد آمدش شعر سعدی و گفت

:"ببین !

        یادم آمد !

                  کمی صبر کن !              تامل خدارا! تامل دمی!

تو کز محنت دیگران بی غمی              نشاید که نامت نهند آدمی"

 

 

 

*خیلی باید قدیمی باشه چون لابلای جزوه های درسی بابام پیداش کردم(15 سال پیش به اون ور!)

*خیلی دوست دارم بدونم شاعرش کیه ولی چیزی ننوشته بود.صاحب جزوات هم "کلاً" چیزی بخاطر نمی آوردند!

*خیلی نقص و ایراد داشت(و داره).ولی باور کنید بیشتر از این نتونستم جمع و جورش کنم!

*من کوچیک همه ی معلمهای مهربون ایران هستم. این شعر "حتما" بر مبنای واقعیات دوران پهلوی بوده!(چشاش درآد هر کی بگه :"نبوده"!)

 

نوشته شده توسط ... |  در 87/05/09 | 

آهای گوساله!

هیچ وقت آدم نشو!!!

با چهار سُم خود، افیون دانش انسانها را لگد کن و پس مانده های گوارش شده ات را لابلای  مکاتب فسیل شده اش بریز!

شبدرهای اصلاح نژاد شده را پس بزن و برآشفتگی بشر را نشخوار کن!

نترس گوساله!

این هیکل چیزی بارش نیست جز آنکه میتواند روی دوپا راه برود...آنهم نه به تمام! زیاد می افتد...

بگذار بیاید...بگذار در طویله ات "آه" بکشد...بگذار این "بو" از سرش ببرد تمام سوداهای بی بُعدی که شامه اش را به خون مانوس کرده.

به چشم هایش زل بزن گوساله!...ویرانی اش را حس کن! ...پناهش بده!!! یادش بده باز – از نو- بر چهار دست و پا راه برود...آرام و مطمئن.بدون هراسی از افتادن!

او را با خود به چَرا ببر! بگذار از نو؛همچون پدران عاشقش در این چراگاه بچرد و بوی حیات مستش کند!

بگذار رسالت مهوع دیرین را کافر شود و وحی خاک را دریابد...

هی!

طویله ات را آذین ببند گوساله!

مهمانت پشت در است!

              

 

نوشته شده توسط ... |  در 87/05/03 | 

pctfx3.3

Sunset Template

مركز طراحي و توسعه سي دي هاي مولتي مديا مركز طراحي و توسعه وب مركز طراحي قالبهاي حرفه اي وب سايت گروه طراحي چندرسانه اي Multimedia CD Catalogues وبلاگ رسانه گشت و گذار در دنياي رسانه هاي ديجيتال Medium Blog - Digital Media World Medium Blog - Digital Media World قالبهاي رايگان سايت و وبلاگ Advanced Persian Blog Templates

اطلاعات مربوط به كارگاه طراحي قالب: Download Free Blog Templates Template Design Workshop, دانلود قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, جزئيات قالب هاي رايگان Template Design Workshop, جستجوي قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, تماس با كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, درباره كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, وبلاگ كارگاه طراحي قالب

pictofxt Farsi Blog Iran Domain Registration

ثبت دامنه میزبانی وب ثبت سایت دامنه فارسی