چه خوش شاعر!
چه خوش برچیدی آیینه هایی را که حضورشان ملال بود و ملال بود و ملال ...
چه سبز روییدی در پاییزی که حتی زیباییش تکرار بود و تکرار ...
چه "نو" خندیدی بر طراوت عاشقی...
سلام شاعر!
قدم بر دیدگانمان نهادی ... سبک و به سامان ... نرم و آهسته ...
خیر مقدم ای صمیمی![]()

تولد نیماست فردا !
می بوسمش ؛ بی تکلف و پاک ... به وسعت گستره ی مهربانی اش.
یادش گرامی و روانش شاد.

