ماه هاست میام اینجا و بدون اینکه حرفی بزنم ...برمیگردم!...
چی باید بنویسم آخه؟!!!
بنویسم: با نهایت تاثر و تاسف ،کوچ زودهنگام عزیزانمان میچکا ادیب آزادفر (سهره) و یزدان ادیب آزادفر را به دوستان اعلام میکنیم...!!! چیزی رو که توی این چند ماه هنوز باور نکردیم...هنوز که هنوزه شماره میچکا رو میگیریم و منتظریم گوشیشو برداره و مثل همیشه بگه:"جانم! بفرمایید..." ما هم خودمونو واسش لوس کنیم که "با منی؟!!!"
هنوزم وقتی به اون خونه خالی و غمزده پا میذاریم با تمام وجودمون صداشون میزنیم و منتظریم یزدان زیر سایه درخت سیب ،صورتشو از رو کتاب برگردونه و بهمون لبخند بزنه...یا چیکا از کارگاه معرقش بیاد بیرون و دست تکون بده:"سلاااااااااااااااااااام"

