قدرتی که در مشتهای گره شده ات بود ،اینک در دستان من ست ...
و خشم مقدست به ضحاک تازی ، اکنون در سینه ی من شعله ور.
بوسه هایم را پیشکش چرمینه ی کاویانی ات میکنم و پا به پا می آیم تا البرز...تا دماوند... تا اسارت هرچه قدرتهای پوشالی و اهریمنی ست.
هنوز هم نسیم می آورد
از پیچ و خم سینه ی البرز
صدای نعره ی ضحاک
آن تازی به بند کشیده را.
و من فرزند راستین توام و روزی مانند تو؛ خواهم شست ناپاکی ها را از پارس ... از ایران.
پیروزی ات فرخنده باد قهرمان!
جشن پیروزی داد بر بیداد ،
پیروزی کاوه بر ضحاک ،
داریوش بر گئوماتای مغ ،
زایش نخستین زن و مرد آریایی (مشیه و مشیانه)،
جشن برداشت محصولات کشاورزی و میوه ها ،
جشن اعتدال هوا و
برابری روز و شب ؛
جشن "مهرگان"
مبارک.
