هر یک از ما آسمانی داشت در هر انحنای فکر...
جیب های ما صدای جیک جیک صبح های کودکی میداد؛
ما گروه عاشقان بودیم و راه ما
از کنار قریه های آشنا با فقر
تا صفای بیکران میرفت.
بر فراز آبگیری خود بخود سرها همه خم شد؛
روی صورتهای ما تبخیر میشد شب ،
و صدای دوست می آمد بگوش.
"زنده یاد سهراب سپهری"
"سهراب" براي من همه زندگيست.
براي من تبلور انسان است.
انساني كه رو به سوي روشني دارد ،
انساني كه خود جهاني كوچك است ،
انساني كه در عين ساكن بودن در نقطه اي ، به ته درياها و اوج آسمان ها و هزار توي زمان راه يافته است.
"زنده یاد خسرو شکیبایی"